و هنوز هم درس نگرفتم از گذشته و چرت و پرتای کسی رو که عیب جو ترینیه که دیدم ( و این تنها صفت بدی نیست که دیدم) دنبال میکنم با اینکه میدونم چه نتیجه ای داره این کار!

پ. ن. :چرا به چیزی که فکر میکنه اهمیت میدم؟

The man is back in town..

خسته ام از به دوش کشیدن بار خوب کردن حال بقیه چرا خودشون هیچ تلاشی نمیکنند هیچ وقت؟ قبول دارم که گاهی آدما از تلاش کردن خسته میشن ولی همیشه خسته بودنه یه ذره غیر قابل پذیرشه..

و من باید درس بخوانم تابع گرین و مغناطیس باشد که تنبلی نکنم و روزه بر ما اثری نگذارد.

و به این نتیجه رسیدم که از آدم هایی که زیاد حرف میزنند بدم می آید.